خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

فقیری به در خانه ی بخیلی آمد و گفت :

شنیده ام که تو بخشی از مال خود را نذر نیازمندان کرده ای 

و من در نهایت فقرو تنگدستی ام ... چیزی به کَرمت به من بده ...

بخیل گفت: من نذر کوران کرده بودم !

فقیر گفت: کور واقعی من هستم،زیرا اگر بینا بودم از در خانه ی خداوند

به در خانه ی کسی چون تو نمی آمدم ..!