خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

 اندوه

واژه ای بیگانه بود برایم

جای نداشت در فرهنگ لغاتم 

اما اینک ...

خدایا چه شده؟

اندوه در واژگانم مینوازد؟

آری من هم اندوه دارم!

نمیدانم کس چه میداند ؟

حتی لحظه ای میتواند که بداند؟

نمیداند اما من میدانم !

اندوه رخت خود برکن 

من خدایی دارم به وسعت رویاها

امیدی دارم بیش از همه دریاها

اندوه تو ای سراب بی انتها

من او را دارم!

تو را بدورد و سلام ناب من بر فرداها