خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

بهترین درسها رادرزمان سختی آموختم، ودانستم صبوربودن ایمان است.
وخویشتن داری یک نوع عبادت..
فهمیدم ناکامی به معنی تاخیراست نه شکست..
وخندیدن یک نیایش است.
خداونداتقدیردوستانم رازیبابنویس تامن جز لبخندآنها چیزی نبینم.

یکی از بزرگترین اشتباهات ما این است که زندگی را یک “باید” و یک “مجبور بودن” بزرگ در نظر می‌گیریم!
زندگی مجموعه‌ای از انتخاب‌هاست، درواقع این سالم‌ترین و جالب‌ترین روشی‌ است که می‌توانیم روزمان را با آن آغاز کنیم. از لحظه‌ای که از خواب بیدار می‌شویم تا زمانی که به رختخواب می‌رویم، کارمان " انتخاب کردن" است…!

کسانی که زندگی خود را وقف بدست آورن منافع مادی و ثروت کرده اند به شما خواهند گفت که احساس خوشبختی را در اموال خود نمی یابند. خوشبختی هرگز انعکاس ثروتهای مادی یک شخص نیست، بلکه انعکاس ثروتهای معنوی و احساسی او است. خوشبختی انعکاس تعداد روابط دوستانه ای است که هر کس می تواند داشته باشد، انعکاس تعداد افرادی است که در طول زندگی خود توانسته خوشبخت و هدایت کند، و نتیجه قدرشناسی از داشته ها است و نه میزان نارضایتی از نداشته ها. قدردان داشته هایتان در زندگی باشید و تا می توانید در خوشبختی و هدایت دیگران تلاش کنید و زندگیتان را بخاطر آنچه که هم اکنون هست دوست بدارید.

ﭘﺎﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﯿﺎ
ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍﺑﻪ ﭘﺎﮐﻦ ﺗﺎﺑﻪ ﺗﺎ
ﻗﺎﻩ ﻗﺎﻩ ﺧﻨﺪﻩ ﺕ ﺭﺍﺳﺎﺯﮐﻦ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﺕ ﺍﻋﺠﺎﺯﮐﻦ
ﭘﺎﺑﮑﻮﺏ ﻭﻟﺞ ﮐﻦ ﻭ ﺭﺍﺿﯽ ﻧﺸﻮ
ﺑﺎﮐﺴﯽ ﺟﺰ ﻋﺸﻖ ﻫﻤﺒﺎﺯﯼ ﻧﺸﻮ
ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﻪ ﺭﺍﻫﻢ ﮐﻦ ﺧﺒﺮ
ﻋﺎﻗﻠﯽ ﺭﺍﯾﮏ ﺷﺐ ﺍﺯﯾﺎﺩﺕ ﺑﺒﺮ
ﺧﺎﻟﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺭﺳﻢ ﮐﻮﺩﮐﯽ
ﺑﺎﻫﻤﺎﻥ ﭼﺎﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﭘﻮﻟﮑﯽ
ﻃﻌﻢ ﭼﺎﯼ ﻭ ﻗﻮﺭﯼ ﮔﻠﺪﺍﺭﻣﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺏ ﺑﯽ ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭﯼ ﺍﺯﺟﻨﺲ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭﺵ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﺳﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ
ﯾﺎﭘﺪﺭ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺎ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻣﺎ
ﻗﺼﻪ ﻫﺎﯼ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒ
ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺑﺰﺑﺰ ﻗﻨﺪﯼ ﻭﮔﺮﮒ
ﻏﺼﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﻮﻻﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺍﯼ ﺷﺮﯾﮏ ﻧﺎﻥ ﻭ ﮔﺮﺩﻭﻭﭘﻨﯿﺮ!
ﻫﻤﮑﻼﺳﯽ!ﺑﺎﺯ ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍﺑﮕﯿﺮ
ﻣﺜﻞ ﺗﻮﺩﯾﮕﺮﮐﺴﯽ ﯾﮑﺮﻧﮓ ﻧﯿﺴﺖ
ﺁﻥ ﺩﻝ ﻧﺎﺯﺕ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻨﮓ ﻧﯿﺴﺖ؟
…
ﺭﻧﮓ ﺩﻧﯿﺎﯾﺖ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺁﺑﯽ ﺍﺳﺖ؟
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭﺕ ﻣﻬﺘﺎﺑﯽ ﺍﺳﺖ؟
ﻫﺮﮐﺠﺎﯾـــﯽ ﺷﻌﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍﺑﺨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺵ ﻭﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻮﺩﮎ بمان

تو که در باور مهتابی عشق
رنگ دریا داری
فکر امروزت باش
به کجا می نگری
زندگی ثانیه‌ای است
وسعت ثانیه را می‌فهمی؟
در شبی مهتابی
می‌شود در دل این ثانیه باران بشویم
وز دلی غمزده در بستر عشق
عقدها بگشائیم
گره از کار کسی باز کنیم
و تمامیت دنیامان را
از نم عاطفه لبریز کنیم
می شود مثل نسیم
بال در بال پرستو با شوق
بوسه بر قلب شقایق بزنیم
می شود غرق محبت بشویم
خودمان را به خدا بسپاریم
زندگی ثانیه ای است
وسعتش را دریاب
می‌شود در دل این ثانیه کامل بشویم…

من در هیچ حالتی بر اسیر فاقد خشم اشراف‌زاده حسد
نمی‌برم،
یا پرنده‌ای که در قفس به دنیا آمد
و آن که هرگز از تابستان جنگل خبر نداشت
من بر آن بی‌رحمی که در قلمرو زمان از آزادی سوء‌استفاده
می‌کند، رشک نمی‌ورزم.
فردی که در قید و بند جرم و جنایت نیست،
هشیاری‌اش هرگز بیدار نمی‌شود
به قلبی که هرگز به صداقت و دوستی تمایلی ندارد
و به فرد هراسان و سست عنصری که خود را متبرک می‌داند،
و در گرداب رکود و عدم تحرک غوطه‌ور است
حسادت نمی‌کنم،
من در درستی آنچه اتفاق می‌افتد، تردید ندارم،
و در لحظه‌های سرشار از غم و اندوه آن را حس می‌کنم.
عاشق شدن و از دست دادن
بهتر از هرگز عاشق نشدن است.

من در رویای خود دنیایی را می بینم
که در آن هیچ انسانی
انسان دیگر را خوار نمی شمارد
زمین از عشق و دوستی سرشار است
و صلح و آرامش، گذرگاه‌هایش را می آراید …
من در رویای خود دنیایی را می بینم که در آن
حسد جان را نمی گزد
و طمع روزگار را بر ما سیاه نمی کند …
من در رویای خود دنیایی را می بینم که در آن
سیاه یا سفید
از هر نژادی که هستی،
از نعمت‌های گستره‌ی زمین سهم می برد
هر انسانی آزاد است
شوربختی از شرم سر به زیر می افکند
و شادی همچون مرواریدی گران قیمت
نیازهای تمامی ِ بشریت را برمی آورد ..
چنین است دنیای رویای من ..

با کسی نباش که از بی کسی اش می نالد
باکسی باش که در جمع کسان تورا میخواهد!!!
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
آدمهایی هستند که شاید کم بگویند “دوستت دارم”
یا شاید اصلا به زبان نیاورند دوست داشتنشان را…
بهشان خرده نگیرید!
این آدمها فهمیده اند “دوستت دارم” حرمت دارد، مسئولیت دارد…
ولی وقتی به کارهایشان نگاه کنی، دوست داشتن واقعی را میفهمی…
میفهمی که همه کار میکند تا تو بخندی…تا تو شاد باشی…
آزارت نمیدهد…دلت را نمیشکند….
به هر دری میزند که با تو باشد…
من این دوست داشتن را می ستایم…
بخاطر بودنت ممنونم

من بر این پندارم
زندگی نیست بجز یک باور
باوری پاک به زیبایی گل
به شکوفایی یک غنچه یاس
شاخه ای از گل اطلس
سبدی از گل سرخ
بغلی از گل زیبای شقایقبوته ای از گل مریم
یا که برگی از تاک
پس بدان ای جانا
که اگر روزی ، مشکلات ، سختی ها
به تو سیلی زدند ، با تو جفاها کردند
همان باورها ، به تو خواهند فهماند
که ورای همه تلخی هاداوری هست ، خداوندی هست
که تو را می بیند ، و به تو لبخند زنان می گوید
صبر کن ، عشق بورز
قصه عشق تو جانا
نرسیده ست به پایان هنوز
شامگاهان تا صبح ، که بخوابد خورشید و بتابد مهتاب
تو هم اسوده بخواب و در رویاها
به زیبایی گل یاس سپید
لبخند بزن و بر این باور باش
با غروب اسمان ، با طلوع خورشید
سبزه ها و گلها
نسترن ها ، شقایق ، گل سرخ
از پس فصل خزان دوباره خواهند روئید

جوری دیگر به زندگی نگاه کنیم :
مرد را به عقلش نه به ثروتش
زن را به وفايش نه به جمالش
دوست را به محبتش نه به کلامش
عاشق را به صبرش نه به ادعايش
مال را به برکتش نه به مقدارش
خانه را به آرامشش نه به اندازه اش
اتومبيل را به کاراییش نه به مدلش
شخص را به انسانيتش نه به ظاهرش
دل را به پاکیش نه به صاحبش
جسم را به سلامتش نه به لاغریش
سخنان را به عمق معنایش نه به گوینده اش
.
.
.
در انتشار آنچه خوبيست و ردي از عشق در آن هست
آخرين نفر نباشيد!