خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

زندگیت را خودت می نوازی
بزودی خواهی فهمید
مهم نیست چند نفر مهمان موسیقی
زندگیت می شوند
مهمان ها ، می آیند و می روند
و فقط خودت تا آخر شنونده ی
خودت خواهی ماند
یادت باشد مهم این است طوری
بنوازی كه تا آخر از این موسیقی
لذت ببری، و بلند شوی و برای
خودت دست بزنی

گاهی نگاه معصومانه ی یک کودک هم باعث فوران احساس است. گاهی عشق را می شود در معصومیت یک کودک بازیافت. گاهی دلت برای پرنده می سوزد، گاهی آواز یک پرنده ی دیگر در تو شوقی وصف ناپذیر ایجاد می کند. گاهی ماه در آسمان تیره ی شب تو را ساعتی مسحور می کند. گاهی وزش باد در میان موهایت قلبت را به تپش وامی دارد.
کافیست که عشق را شناخته باشی …

عشق یعنی همین
تو رقص برگهای زرد و نارنجی پاییز
تو بخندی
تو ببوسی
و من
از خنده های تو
از بوسه های تو
حظ کنم

دستی که سرد است
به دست نیاز دارد
نه جیب

گاهی یک نگاه آنقدر مهربان است که چشم هرگز رهایش نمیکند
گاهی یک عشق آنقدر ماندگار است که زمان حریفش نمیشود
و گاهی یک دوست آنقدر عزیز است که قلب رهایش نمیکند

حس قشنگی ست …
بودن انسان هایی که به یک چشم بر هم زدن
دلت را پر از حس زیبای به پرواز در آمدن ، میکنند …!

دستم بگیر
دستم را تو بگیر
التماس دستم را بپذیر
درمانی باش پیش از آنکه بمیرم
آوازی باش پرواز اگر نیی
همدردی باش همراز اگر نیی
آغازی باش تا پایان نپذیرم
گلدانی باش گلزار اگر نیی
دلبندی باش دلدار اگر نیی
سبزینه باش با فصل بد و پیرم

مهم نیست چقدر خسته ام
مهم نیست در روز چقدر کار می کنم
مهم این است به امید داشتن تو همه کار می کنم

کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز خاموش وملال انگیز بودم.
برگهای آرزوهایم , یکایک زرد می شد,
آفتاب دیدگانم سرد می شد,
آسمان سینه ام پر درد می شد
ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد
اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ می زد.
وه … چه زیبا بود, اگر پاییز بودم,
وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم,
شاعری در چشم من میخواند …شعری آسمانی
در کنارم قلب عاشق شعله می زد,
در شرار آتش دردی نهانی.

زندگی عشق نهفته است به اندیشه تو
من و تو می دانیم
مسئله مقدم بر راه حل و راه حل مقدم بر پاسخ است.
ذهنی که گریزان از پرسش ها،
تنها در پی یافتن پاسخ از انبار جواب هاست،
هرگز طعم شیرین خلاقیت را نخواهد چشید.