خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

ماسه ها فراموشکار ترین رفیقان راهند... پابه پایت می آیند آنقدر که گاهی سماجتشان در همراهی حوصله ات را سر می برد. اما کافی است تا اندک بادی بوزد یا خرده موجی برخیزد تا برای همیشه از حافظه ضعیفشان رد پایت پاک شود...... من از نسل ماسه نیستم از نسل صدفهایم... صدفهایی که به پاس اقامتی یک روزه تا دنیا دنیاست صدای دریا را برای هر کسی هر گوش شنوایی زمزمه می کنند.