خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

 زیستن در لحظه ها را بیاموز

رجعتی دگر باید،
به حریم مهربانی گل های نرم ابریشم
به رنگ ِ روشن پرهای مرغ دریایی
به باد صبح که بیدار می کند..
چه نرم…چه مهربان…چه دوست..
رجعتی باید
به شادمانی پر شکوه اشیا..!
خیال آرام من امروز،
دست از چرای دیروز
و چگونه ی فردا کشیده است…