خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

ما امروزه خانه های بزرگتر اما خانواده های کوچکتر داریم

راحتی بیشتر اما زمان کمتر

مدارک تحصیلی بالاتر اما درک عمومی پایین تر

آگاهی بیشتر اما قدرت تشخیص کمتر داریم

 متخصصان بیشتر اما مشکلات نیز بیشتر

داروهای بیشتر اما سلامتی کمتر

بدون ملاحظه ایام را می­گذرانیم، خیلی کم می­خندیم، خیلی تند رانندگی می­کنیم

خیلی زود عصبانی می­شویم، تا دیروقت بیدار می­مانیم، خیلی خسته از خواب برمی­خیزیم

خیلی کم مطالعه می­کنیم، اغلب اوقات تلویزیون نگاه می­کنیم و خیلی بندرت دعا می­کنیم

چندین برابر مایملک داریم اما ارزش هایمان کمتر شده است.
خیلی زیاد صحبت می­کنیم، به اندازه کافی دوست نمی­داریم و خیلی زیاد دروغ می­گوییم

زندگی ساختن را خوب یاد گرفته ایم اما نه زندگی کردن را،
تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ایم و نه زندگی را به سالهای عمرمان

ما ساختمانهای بلندتر داریم اما طبع کوتاه تر

بزرگراه های پهن تر اما دیدگاه های باریکتر

بیشتر خرج می­کنیم اما کمتر داریم

بیشتر خرید می­کنیم اما کمتر لذت می­بریم

ما تا ماه رفته و برگشته ایم
اما قادر نیستیم برای ملاقات همسایه جدیدمان از یک سوی خیابان به آن سو برویم

فضای بیرون را فتح کرده ایم اما نه فضای درون را
ما اتم را شکافته ایم اما نه تعصب خود را

بیشتر می­نویسیم اما کمتر یاد می­گیریم، بیشتر برنامه می­ریزیم اما کمتر به انجام می­رسانیم

عجله کردن را آموخته ایم و نه صبر کردن

درآمدهای بالاتری داریم اما اصول اخلاقی پایین تر

کامپیوترهای بیشتری می­سازیم تا اطلاعات بیشتری نگهداری کنیم، تا رونوشت های بیشتری تولید کنیم، اما ارتباطات کمتری داریم. ما کمیت بیشتر اما کیفیت کمتری داریم

اکنون زمان غذاهای آماده اما دیر هضم است، مردان بلند قامت اما شخصیت های پست،
سودهای کلان اما روابط سطحی

فرصت بیشتر اما تفریح کمتر، تنوع غذای بیشتر اما تغذیه ناسالم تر،
درآمد بیشتر اما طلاق بیشتر، منازل رویایی اما خانواده های از هم پاشیده

بدین دلیل است که پیشنهاد می­کنم از امروز شما هیچ چیز را برای موقعیت های خاص نگذارید،

زیرا هر روز زندگی یک موقعیت خاص است

در جستجوی دانش باشید، بیشتر بخوانید

در ایوان بنشینید و منظره را تحسین کنید بدون آنکه توجهی به نیازهایتان داشته باشید

زمان بیشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانید،
 

عباراتی مانند “یکی از این روزها” و “روزی” را از فرهنگ لغت خود خارج کنید
بیایید نامه ای را که قصد داشتیم “یکی از این روزها” بنویسیم همین امروز بنویسیم

جغرافیاى جنس مذکر

آقایان در سن ۱۴ تا ۱۸ سالگی
مانند کشور کره شمالی هستند :
قدرتی ندارند ولی ادعای قدرت و سرکشی می کنند !


در سن ۱۸ تا ۲۰ سالگى،
مثل هندوستان هستند :
برای زندگی کردن ۴ راه پیش روی خود میبینند
یا کنکور
یا سربازی
یا بیشتر مواقع عاشق میشوند
و یا پایان زندگی و مرگ ...!

در سن ۲۰ تا۲۷ سالگى،
مانند کانادا هستند :
بسیار خون گرم و مهربان
و در اوج جوانی، زیبا و دلربا،
برای هر دختری خیلی زود ویزای پذیرش صادر می کنند!
در این دوران در تمام مدت ازطرف جنس مخالف زیر نظر هستند
و برایشان دامهای زیادی گسترانده شده است...!!!

بین سن۲۷ تا ۳۲ سالگى،
مانند ترکیه هستند:
بدین معنا که در دام گرفتار شده اند
و فقط به حرف رئیس بزرگ
که همان خانومشان باشد گوش میدهند... پر از عشق

در سن ۳۲ تا ۴۰ سالگى،
مثل ژاپن هستند :
کاملا کاری شده اند ،
آینده روشن را در فعالیت شبانه روزی میبینند ...!

بین ۴۰ تا ۵۰ سالگى،
مانند روسیه هستند :
بسیار پهناور، آرام و بسیار قدرتمند در جامعه و
به عنوان راهنما و حلال مشکلات شناخته می شوند ...

در سن ۵۰ تا ۶۵ سالگى،
مانند کشورهای تازه استقلال یافته شوروی سابق :
با گذشته درخشان و بدون آینده ...!

بعد از ۶۵ سالگى تا پایان عمر مبارکشان،
شبیه عربستان هستند :
همگان فقط به خاطر مال و ثروتشان به آنها احترام می گذارند!!!

نه کسی منتظر است …

نه کسی چشم به راه …

نه خیال گذر از کوچه ی ما دارد ماه …

بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست ؟

وقتی از عشق نصیبی نبری غیر از آه …