خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

همه چیز گاه اگر تیره می نماید
باز روشن می شود زود ،
تنها فراموش مکن اکه:
بارانی باید تا رنگین کمانی بر آید
و لیمو ترش هایی تا شربتی گوارا فراهم شود
و گاه روزهایی در زحمت
تا که از ما انسان هایی تواناتر بسازد ،
خورشید دوباره خواهد درخشید
خیلی زود …
و تو خواهی دید …

می گفت زنده ام به تو و باوری نداشت
این پادشاه پشت سرش لشکری نداشت
مانند آشنای غریبه در این جهان
جز مرز های بسته ی خود کشوری نداشت
گفتم بمان که دولت عشق است بودنت
اما توجهی به چنین دلبری نداشت
وقتی که رفت قامت دیوار قد کشید
آنقدر قد کشید که دیگر دری نداشت
من ماندم و کبوترحسی که هیچ گاه …
بال و پر رها شده ی دیگری نداشت
یک آن تبر به دست دلم را هدف گرفت
وقتی شکست دعوی پیغمبری نداشت
آتش گرفت هیزم چشم ترم ولی
انگار- هیچ- نیت ِ افسونگری نداشت
.
شیطان نشست وسوسه ای روبراه کرد
آدم ولی دوباره دل ِ کافری نداشت

پول فقط یکی از عناصر خوشبختی است …
کافی است امتحان کنی سپس میفهمی :
وقتی عناصر دیگر را بکار ببندی مطمئنا پول همراه آنان میشود ….
خوشبختی در پس قدردانی است پس اجازه نده به تو بگویند بدون پول نمیشود خوشبخت شد .

زندگی از آن کسی نیست که از زندگی می ترسد،بلکه از آن کسی ست که به آن عشق میورزد.
و برای عشق خود ،خطر نیز میکند.
بنابراین،کسی که به زندگی عشق می ورزد،مشتاق آن است که گردنبندی از جنس زیبایی برگردن معشوق بیاویزد و بدین سان زندگی زیباتر و سرشارتربه تماشا بنشیند و به تماشا بگذارد.
خداوند را تنها در بزم زندگی میتوان ملاقات کرد.
بعد شادمانی زندگی ،همان بعد دینی زندگیست.
بعد دینی زندگی ،بعدی جدی نیست ،بلکه بعدی عاشقانه است ؛معامله نیست ،شعر است ،آواز است .

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است
دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است
اکسیر من نه این که مرا شعر تازه نیست
من از تو می نویسم و این کیمیا کم است
سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست
درشعر من حقیقت یک ماجرا کم است
تا این غزل شبیه غزل های من شود
چیزی شبیه عطر حضور شما کم است
گاهی ترا کنار خود احساس می کنم
اما چقدر دل خوشی خواب ها کم است

قبل از دعا ، ایمان داشتن
قبل از صحبت، گوش کردن
قبل از هزینه، به دست آوردن
قبل از نوشتن، فکر کردن
قبل از تسلیم، تلاش کردن
و قبل از مردن ، زندگی کردن

زندگی رویا نیست، زندگی زیباییست
می توان بر درختی تهی از بار، زدن پیوندی
می توان در دل این مزرعه ی خشک و تهی بذری ریخت
می توان از میان فاصله ها را برداشت
دل من با دل تو
هر دو بیزار از این فاصله هاست!

مادرم شاعر نیست
در عوض نصف غزل های جهان را گفته
شعر را می‌فهمد ..
مادرم قافیه‌ی لبخند است
وزنِ احساس
ردیفِ بودن
مادرم مثنوی معنوی است
حافظ و سعدی و خیام و نظامی …
اصلاً
مادرم شعرترین منزوی است ..
من رباعی هستم
خواهرانم غزل‌اند
پدرم شعر سپید
خانه‌ی ما شب شعر
صبح، بیدل داریم
با کمی نان و پنیر
ظهر، سهراب و عطر ریحان
شب، رهی یا قیصر
مادرم شاعر نیست
در عوض نصف غزل‌های جهان را گفته
دفتر شعرش : آب
ناشرش : آیینه
و محل توزیع : خانه‌ی کوچک ما …

مشکل ما درفهم زندگیست
لذت بردن را یادمان ندادند!
همیشه درانتظار به پایان رسیدن روزهایی هستیم که بهترین روزهای زندگیمان راتشکیل میدهند:
مدرسه..دانشگاه..کار..
حتی درسفرهمواره به مقصد می اندیشیم بدون لذت از مسیر!
غافل از اینکه زندگی همان لحظاتی بود که میخواستیم بگذرند ..

دوست گلم تو لایق به اوج رسیدنی تو لایق بهترین چیزهایی
پس دست بکار شو شروع کن همین الان باور کن از
همین الان می تونی به اوج برسی به بینهایت برسی مهم نیست
که تا الان چی کار کردی از الان برای آینده ی پاک و زیبا و
پر از آرامشت قدم بردارقدم بردار…شروع کن…حرکت کن
روز به روز با انرژی بیشتر حرکت کن…تلاش کن…تو اومدی
که به اوج برسی پس از همین الان شروع کن
باور کن می تونی..حتما می تونی…باورکن می تونی
تو لایق به اوج رسیدنی پنجره ی اتاقت رو باز کن و نفس
عمیق بکش…نفسی پر از انرژی مثبت…پر از آرامش و شادی…
پر از زیبایی…پر از احساس خوب تو لایق به اوج رسیدنی
دوست گلم لبخند بزن واراده کن………..