خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

میدونم پیوسته شاد و سبز بودن سخته …
بعضی وقتها حوصله نیست و گاهی هم بی تابی و نمیدونی چرا !
همه حس کردیم :)
همه پاییزی میشن بچه ها…
ولی سعی کنیم متوسط سرعت رویشمون ثابت بمونه !
تراز سبز بودن خودتو حفظ کن !
یکم سخته …میدونم ولی باور کن میشه…میگی نه این شعرو بخون :
"انگار هرگز نبوده پاییز و غم و سردی و خزان !
انگار دائم به رشد بوده است این سبزٍ تردٍ تازک خیــال !
هر آن بسوی آسمان دستی دراز کن ؛
باران بخواه ز پروردگار خویشـــــــــ "
به به همتون سبز شدید :)
و جمله پایانی :
برای چی زنده ای دوست من ، دنبال چی هستی!؟
خوب فکر کن… چون کم کم تبدیل به همون هدف خواهی شد !
تو اشرف مخلوفاتی…
اکنون هنگام چیست ؟
بنویس ………………………………

من عاشق امروزم…
دیروز را که نمیتوانم جان دوباره ببخشم،
برای همیشه دیروزم گذشته است،
تمام شده است،
همه ناکامیها،شادیها،پیروزیهای دیروزم از بین رفته اند،
رفت که رفت همه ی گذشته ام،
اما امیدی هست،
تا امروزم را بسازم،
امروز،همین حالا،این لحظه،
نمیگذارم فردا نگرانم کند،
شاید هیچ وقت فردایی نداشته باشم،
شادیها، موفقیتها،لبخندهای فردا نباید ذوق زده ام کند ،
مشکلات، نا امیدیها و اشکهای فردا که از راه نرسیده تا نگرانش شوم،
من عاشق امروزم…
امروز بهترین لباسم را میپوشم،
بهترین عطرم را میزنم،
تا فرصت دارم هر چه دوستت دارم نگفته دارم خرج میکنم؛
حتما برای عزیزانم گل میخرم،
بهترین خویشتن خویش را عرضه میکنم،
والاترین اخلاقم،استعدادم،شکوهم…
تقدیم میکنم با عشق
به خانواده ام،دوستانم، همکارانم…
من عاشق امروزم…
چقدر کار برای امروز دارم،
باید امروزم را زندگی کنم..

پا به پای کودکی هایم بیا
کفش هایت را به پا کن تا به تا
قاه قاه خنده ات را ساز کن
باز هم با خنده ات اعجاز کن
پا بکوب و لج کن و راضی نشو
با کسی جز دوست همبازی نشو
بچه های کوچه را هم کن خبر
عاقلی را یک شب از یادت ببر
خاله بازی کن به رسم کودکی
با همان چادر نماز پولکی
طعم چای و قوری گلدارمان
لحظه های ناب بی تکرارمان
مادری از جنس باران داشتیم
در کنارش خواب آسان داشتیم
یا پدر اسطوره دنیای ما
قهرمان باور زیبای ما
قصه های هر شب مادربزرگ
ماجرای بزبز قندی و گرگ
غصه هرگز فرصت جولان نداشت
خنده های کودکی پایان نداشت
هر کسی رنگ خودش بی شیله بود
ثروت هر بچه قدری تیله بود
ای شریک نان و گردو و پنیر !
همکلاسی ! باز دستم را بگیر
مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست
آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟
حال ما را از کسی پرسیده ای ؟
مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟
حسرت پرواز داری در قفس؟
می کشی مشکل در این دنیا نفس؟
سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟
رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست ؟
رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟
آسمان باورت مهتابی است ؟
هرکجایی شعر باران را بخوان
ساده باش و باز هم کودک بمان
باز باران با ترانه ، گریه کن !
کودکی تو ، کودکانه گریه کن!
ای رفیق روز های گرم و سرد
سادگی هایم به سویم باز گرد

خدایا من چیزی نمی بینم … آینده پنهان است … ولی آسوده ام چون به تو ایمان دارم و یقین دارم برای بندهِ ناچیزت بد نمیخواهی …
هراران بار شکر .

پیش از آنکه واپسین نفس را بر آرم
پیش از آنکه پرده فرو افتد
پیش از پژمردن آخرین گل،
بر آنم که زندگی کنم
بر آنم که عشق بورزم
برآنم که باشم،
در این جهان ظلمانی
در این روزگار سرشار از فجایع
در این دنیای پر از کینه،
نزد کسانی که نیازمند منند
کسانی که نیازمند ایشانم،
تا دریابم،شگفتی کنم،باز شناسم
که می توانم باشم، که می خواهم باشم
تا روزها بی ثمر نماند
ساعت ها جان یابد
لحظه ها گران بار شود،
هنگامی که می خندم
هنگامی که می گریم
هنگامی که لب فرو می بندم…

باصعود به اوج به خدا می رسی زیرا خدا تنها اوج و فراز راستین است تمام چیزهای دیگر فرودند هر گاه تلاش کنی به خدا برسی عروج می کنی ومعجزه اینجاست که وقتی تو بسوی خدا عروج کنی خدا به سوی تو نزول می کند این مسیر یک طرفه نیست ….. نهایت اوج هر انسانی به خدا رسیدن است تنها انسان نیست که به جست وجوی خدا می پردازد اگر این جریان یک طرفه بود نمی توانست زیبا بود از جانب یک طرف با سردی روبه رو می شد اما چنین نیست این رابطه دو طرفه وعشق بازی پرشور است

" همیشه سازنده باش "
وقتی کسی را می‌ بينيم که در حال انجام کاریست که شایسته نیست و شادی می‌کند، به جای آنکه بددلانه آرزوی سلب آن شادی را کنيم، به‌دعا بخواهيم شادیی نصیب‌اش شود که ملازم گناه نباشد. زوال آن شادی را نخواهیم، بلکه شادی‌ متعالی‌تر و ماندگارتر برایش آرزو کنیم. این پیام نیک‌خواهی به نظرم خیلی ارزنده تر است تا سلب شادی از او و ایجاد تنفر در طرف مقابل . این اموزه و تذکر یعنی نیک‌خواهی و خوش‌قلبی بسیار در عرفان رایج است.

کاش غم و غصه هم قیمت داشت
مجانی است، همه می خورند!
کاش روی دهانمان کنتوری نصب می شد
و جریمه غصه ها را به حساب آنان می ریختیم
غصه نخوریم مردم!
سیاست مدارها هم روزی بزرگ می شوند و به مدرسه می روند
و دنیا مثلِ گلِ مصنوعی قشنگ می شود
هر چیز مجانی که ارزشِ خوردن ندارد!

روزمره گی، عین مردن است
خاطرات قشنگ رو بنویس !
بالا بلندی، وسطی بازی کن !
قاصدک ها رو بگیر و آرزو کن و فوتشون کن !
جمعه ها به کوه برو، هر جاش که خسته شدی، یه ذره دیگه ادامه بده !
قبل خواب کارای روزت رو مرور کن !
نفس های عمیق بکش !
به دردو دل دیگران با دقت گوش بده !
سوار تاکسی شدی بلند سلام کن !
چون … هر جا وایستی، مردی !
زنده باش، زندگی کن !
برای زنده موندن از داشته هات غافل نشو !
قدر همشون رو بدون، بگذار زندگی از اینکه تو زنده ای، به خودش ببالد !
و تو با نشاطی که به زندگیت می دهی، می توانی زنگار روزمرگی را از جانت بزدایی
و در آخــــر : بدان که روزمرگی، عیــــن مــــردن است

زندگي چون گل سرخي است…
پر از عطر ،پر از خار،پر از برگ لطيف
يادمان باشد كه اگر گل چيديم…عطر وخار و گل و برگ ، هر سه همسايه ي ديوار به ديوار همند…