چقدر دوست داشتم یك نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟ 

چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟  

اما افسوس كه هیچ كس نبود …همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره … آری با تو هستم! 

با تویی كه از كنارم گذشتی و حتی یك بار هم نپرسیدی چرا  

چشمهایم همیشه بارانی است                   



برچسب‌ها:

تاريخ : سه‌شنبه 23 دی 1393 | 09:10 | نویسنده : shahrammehdizadeh | ارسال نظر(0)

.: Weblog Themes By SlideTheme :.
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران


  • پاتوق مقالات شما