خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

دی گفتمش ای گشته دل از مهر ِ تو خون
بر سیب تو چیست نقطه غالیه گون
گفتا ز لطافتی که در سیب من است
آن دانه بود که می نماید بیرون

در دنیا فقط یک نفر وجود دارد که باید همیشه سعی کنید از او بهتر باشید
و آن کسی نیست جز گذشته ی خودتان . . .
تاریکی نمی‌تواند تاریکی را از بین ببرد. فقط نور است که می‌تواند
نفرت نمی‌تواند نفرت را از بین ببرد، فقط صلح و دوستی است که می‌تواند . . .

از صداي نفس نفس زدنت

همسر ِ تو چقدر شاكي بود

شده پيراهن ِ تنت تازه

مثل آن چادري كه خاكي بود

تا صدايِ غريبي ات نرسد

با كنيزانِ خانه كف ميزد

ناله اي از مدينه فاطمه و

ناله اي حيدر از نجف ميزد

و كنيزي كه آب آورد و

تو به يادِ هلال افتادي

همسرت كاسه را شكست و سپس

تشنه مثل حسين جان دادي

در ميانِ تمام معصومين

در مقاتل مُوَرخان ديدند

در عزاي حسين و تو تنها

دشمنان كف زدند و رقصيدند

پيكر تو ز ِ پشت بام افتاد

ولي آقا به خون نشسته نشد

به لبِ پلّه خورد لبهايت

ولي دندان تو شكسته نشد

چقَدَر خوب وقتِ تَدفينَت

سهم ِ قبرت به جز گلاب نشد

و از آن بهتر اينكه در يك طشت

سَرَت آلوده يِ شراب نشد

خورشيد سپهر عدل و داد است جواد
سر لوحه دفتر رشاد است جواد
در جود و سخا کسي به پايش نرسد
چون مظهر جود حق جواد است، جواد

شهادت مظلومانه جوانترين شمع هدايت و نهمين بحر کرامت، تسليت باد

چو گل هرجا كه لبخند آفرینی
به هر سو رو كنی لبخند بینی
چه اشكت هم نفس باشد، چه لبخند
ز عمرت لحظه لحظه می ربایند
گذشت لحظه را آسان نگیری
چو پایان یافت پایان می پذیری
مشو در پیچ و تاب رنج و غم گم
به هر حالت تبسم كن، تبسم!
زندگی زیباست!

زندگی "باغـــــی" است ؛ که با عشق "باقـــی" است
"مشغـــول دل"باش ؛ نه "دل مشغــــول "
بیشترِ "غصـــه های ما" ؛ از "قصــــه های خیالــی" ماست…!
پس بدان اگر "فرهــاد" باشی ؛ همه چیز "شیـــــرین" است.

ﻓﺮﺍﻣـﻮﺵ ﻧﮑـﻦ ﮐﻪ ﺑﺮﮔــ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﯿـــــﺰﯼ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺷﻌــﻮﺭ ِ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻧﺪ !
ﻭ ﺧﺎﻃـﺮﺍﺕ ﺳﻪ ﻓﺼــﻞ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ!
ﺁﺭﺍﻡ ﻗـﺪﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﺮ ﭼﻬــﺮﻩ ﯼ ﺗﮑﯿﺪﻩ ﯼ ﺁﻥ ﻫﺎ
ﺍﯾﻦ ﺑﺮﮔــــ ﻫﺎ ﺣﺮﻣـﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ …

دلم برای آینده تنگ شده است. یاد روز هایی که بعداً می آیند از همین حالا به خیر.به من
نخندید. دیوانه نیستم. دارم از چشم انداز فردا هایم لذت می برم. هر شب که چشم هایم را می بندم می دانم که چیزی جز نوازش خورشید بیدارش نمی کند. هر صبح همراه لیوان چای، امید می نوشم. برنامه های روزمره ام را چنان خوش خط و مرتب می نویسم انگار که دارم بهترین خاطره عمرم را در دفترچه ای ثبت می کنم. چرا که نه؟!
وقتی خدا آن بالا قرص و محکم نشسته و کافی است اسمش را بگویم تا بیاید… چرا خوشبین نباشم؟!

دریای شور انگیز چشمانت چه زیباست
آن جا که باید دل به دریا زد همین جاست
در من طلوع آبی ِ آن چشم ِ روشن
یادآور ِ صبح ِ خیال انگیز ِ دریاست
گل کرده باغی از ستاره در نگاهت
آنک چراغانی که در چشم ِ تو برپاست
بیهوده می کوشی که راز ِ عاشقی را
از من بپوشانی که در چشم ِ تو پیداست
ما هر دُوان خاموش ِ خاموشیم ، اما
چشمان ِ ما را در خموشی گفت و گوهاست

خدایا!مرا متبرک گردان تا عشق ورزیدن و خندیدن را بیاموزم
به همه,حتی کسانی که مرا درک نکرده اند
یا با من بدی کرده و مرا رنجانده اند,عشق ورزم.
مرا بیاموز تا در همه موفقیتها و شرایط زندگی بخندم
و بدانم درهر آنچه روی می دهد نیکی نهفته است.