خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

آدمها رو در شرایط بشناس
واقف باش که بزرگترین موهبت زندگیت عمر و زمان باقی مونده هست .
اگر این آدمها ، مهره های اصلیه زندگیت هستن ،
پس شرایط رو قبل از وقوع ، عاقلانه پیش بیار
و مطلع باش :
کجا ؟
برای چه کسی ؟
تا چه حد ؟
و به چه قیمتی؟
گران بها ترین دارایت رو صرف کردی .

بسیاری از اتفاقات در اطراف ما انطور که ما فکر میکنیم خودرانشان نمیدهند بایدازتمام جهات به قضایانگریست به راز درون انها پی برد این جمله رافراموش نکنیم که در تحلیل هراتفاقی صبرکنیم و هرگز عجولانه قضاوت نکنیم

از کودکی بیرون می آییم، بی آنکه بدانیم جوانی چیست،
ازدواج می کنیم، بی آنکه بدانیم متاهل بودن چیست،
و حتی زمانی که قدم به دوره پیری می گذاریم، نمی دانیم به کجا می رویم.
سالخوردگان، کودکان معصوم کهنسالی خویش اند. از این جهت، سرزمین انسان سیاره ی بی تجربگی است.

بالاخره خواهی فهمید که:
همیشه یک ذره حقیقت پشت هر “فقط یه شوخی بود” هست.
یک کم کنجکاوی پشت “همین طوری پرسیدم” هست.
قدری احساسات پشت “به من چه اصلا” هست.
مقداری خرد پشت “چه میدونم” هست.
و اندکی درد پشت “اشکالی نداره” هست.

ای دوست
اسمانت ابی
خورشیدت زرد و طلایی
عطر یادت
به رنگ یاس
چشمانت پر از احساس؛
ای دوست
بید مجنون برای بوسیدن قدمهایت شاخه هایش را بر روی زمین ریخته است؛
شب برای دیدنت
ماه را بهانه می کند ؛
و من برای با تو بودن
دلم را بهانه می کنم.

«نباشید زیرا بودن شما در نبودن شماست»
پس نبودن«من» را تمرین کنید،آنگاه که «من» ناپدید می شود،سایه های «من»نیز محو می گردد.وقتی شما نباشید،سایه ای از شما به جا نمی ماند .«نبودن من،تنها در عشق و تسلیم است که میسرمی شود.»و در این عشق وتسلیم سایه ای از من نمی ماند،نه خود خواهی،نه خودپرستی و نه خودبینی.

آنقدر قوی باش تا هر روز با زندگی روبه رو شوی...
زندگی یک مسابقه نیست،
بلکه سفری است که هر قدم از مسیر آن را
باید لمس کرد،
چشید،
و لذت برد...

باران را دوست دارم …
چون رفتن را بلد نیست…
فقط می آید …

هر آشنایی تازه، اندوهی تازه است… مگذارید که نام شما را بدانند و به نام بخوانندتان. هر سلام، سرآغاز دردناک یک خداحافظی است .