خـــــــــــانـــــــــه آرام مـــــــن

يه آدمايي هستن که…
وقتي براي بار اول ميبينيشون عجيب باهاشون احساس نزديکي مي کني.
آدمايي که نه تو گذشتت بودن،نه مطمئني که تو آينده ات باشن،ولي به احوالت يه رنگ تازه مي زنن.
آدماي خيلي ساده ای که لحظه هاي تکراري زندگيت رو خاص مي کنن!
آدمايي که مي شه روزي چند بار بهشون گفت: خيلي خوبه که هستي…
آدمايي که دقيقا نميدوني چه حسي نسبت بهشون داري ولي وقتي ميرن انگار يه جزئي از وجودت رو با خودشون ميبرن.
اين آدما اومدن و رفتنشون شبيه تغيير فصل هاست تازه و خاطره انگيز…
اين آدما يادگارين…
قدر یادگاریای زندگیمونو بدونیم …